Prace dokumentacyjne czy oparta na wypracowanych instrukcjach inwentaryzacja dzwonów były już kilkakrotnie podejmowane w przeszłości. Przeprowadzały je zarówno instytucje wyznaniowe, jak i świeckie, a także pojedynczy badacze oraz miłośnicy dzwonów. Celem takich działań było wytypowanie dzwonów do rekwizycji i ewakuacji wojennych, ich powojenna restytucja, katalogowanie i ochrona zabytków lub zebranie materiałów do regionalnych i lokalnych publikacji. Pojęcie zabytku na przestrzeni ostatnich dwustu latach uległo rewizji oraz – na szczęście – przedmiotowym i chronologicznym rozszerzeniom. W przeszłości znacznie ograniczone, skutkowało pomijaniem mnóstwa instrumentów, które obecnie z różnych względów są uznawane za cenne. Dlatego jako bardzo istotne należy uznać przyjęcie zasady ewidencjonowania wszystkich istniejących dzwonów, bez względu na ich arbitralnie przyjęte wartości.